Leer mediteren met deze gratis video's!
Direct downloaden

Page content

article content

Lege nest syndroom; mijn zoon is het huis uit!

Afgelopen weekend is mijn zoon op kamers gaan wonen. Groot verdriet blijft vooralsnog uit; ik ben voornamelijk blij omdat ik hem zo gelukkig zie. Samen met 2 vrienden heeft hij een 3 kamer flat en ze hebben het helemaal leuk met elkaar

Maar het stemt ook een beetje weemoedig. Zeker als ik de deur van zijn kamer opendoe: helemaal leeg! Eens even kijken hoe het met mijn lege nest syndroom zit.

De eerste jarenlege nest syndroom

De eerste 4,5 jaar van zijn leven woonden we met z’n tweeën in het appartement waar ik nu weer woon. Ik kan me die tijd alleen maar herinneren als één groot feest van samen dansen, zingen, plannen van de dag maken, picknicken, fietstochten maken en eindeloos knuffelen. Het is vast wat geromantiseerd, maar ik vond het heerlijk. We waren een echt team en hadden een hechte band (ja, ik weet dat de meeste moeders dat van de band met hun kind zeggen:-).

Mijn zoon ging naar de basisschool in het Gooi, vlak om de hoek bij zijn vader. Het lag dan ook voor de hand om daar te gaan wonen. Bijkomend voordeel was dat zijn half zusje dan ook dichterbij zou zijn. We werden een heus gezin.

Huisje, boompje, beestje

lege nest syndroomAls ik er zo op terugkijk, was het “hebben” van een gezin voor mij destijds het meest belangrijk in mijn leven. Ook hier kijk ik met veel plezier op terug. De kinderen waren stapelgek op elkaar en hun vader was een lieve vader. In de auto met 2 zingende kinderen op de achterbank, hutten in de tuin, een rovershol van de bedden maken, prachtige vakanties, gezellige zondagochtend ontbijtjes.

Na een paar jaar maakte hond Donald het gezin helemaal compleet (de konijnen vielen achteraf namelijk toch een beetje tegen…). Huisje, boompje, beestje en ik genoot met volle teugen.

Weer terug naar Amsterdam

De relatie hield helaas geen stand en mijn toen bijna 18 jarige zoon en ik verhuisden terug naar Amsterdam, naar het appartement waar we ook de eerste jaren woonden. We moesten weer een nieuw evenwicht vinden en dat schuurde soms best een beetje. Maar gelukkig pakten we de draad al snel weer op.

De dynamiek werd wel anders. Energetisch bewoog mijn zoon langzaam verder van mij af; hij ging steeds meer zijn eigen gang. Maar ik vond het heerlijk om weer met hem samen te wonen. Samen koffie drinken, kletsen, vrienden die op bezoek kwamen, de super leuke vriendin die hij kreeg. Maar er waren ook wel ergernissen. Een half uur onder de douche, overal troep, het eeuwige hangen en chillen.

Kijken naar mijn emoties

lege nest syndroomEnkele weken geleden kwam hij met het bericht dat een vriend een huis had gekregen waar hij bij mocht wonen. Ik deed laaiend enthousiast en was blij dat ik daarna even alleen was om te voelen wat het met me deed. Gedachten kwamen langs als: “ik wil niet alleen zijn”, “wat moet ik zonder mijn kind”, “wat is mijn rol als ik niet meer kan moederen”?

Ik heb naar de gedachten gekeken en ze onderzocht en gezien dat ze niet waar zijn. Ik ben immers helemaal niet alleen en ik heb de fysieke aanwezigheid van mijn zoon niet nodig om gelukkig te zijn. Al het “werk” wat ik had gedaan in mijn meditaties, door te kijken naar mijn gedachten en ze loslaten, kon ik nu mooi toepassen.

Lees mijn blog over emoties loslaten als je daar meer over wilt weten.

Lege nest syndroom?

Ik heb dus ineens een kamer over. Hiep hoi, want ik woon niet heel groot. Er gaat een linnenkast komen, daar droom ik al jaren van. En een goede slaapbank, want iedereen is welkom om te komen slapen.

Voor de rest wordt de kamer mijn meditatie en yoga plek. Eindelijk een aparte plek om te mediteren, tot rust te komen. Ik zie de kleuren al voor me, de linnenkast is al gekocht en de bank besteld. Het zal nog best even wennen zijn, zo zonder lange slungel in mijn huis, maar ik voel ook vrijheid en een nieuwe fase in mijn leven.

Met mijn lege nest syndroom valt het dus vooralsnog best mee.

Comment Section

0 reacties op “Lege nest syndroom; mijn zoon is het huis uit!

Plaats een reactie


*