arrow_drop_up arrow_drop_down
6 december 2019 
in Blog

Goed om eens bij stil te staan

Onlangs liep ik met mijn twee honden door de weilanden achter ons huisje.
Ik zag een man op een tractor bezig witte stokken in de aarde te steken.

Ik ben een Amsterdammer en klets met iedereen.

Dus (al zwaaiend):

“Wat doe je?”

De jongen kwam naar mij toe. Hij was mollenvangers aan het plaatsen. Want de mollen verknalden het hele land.

We raakten aan de praat.

Hij was 23 jaar en ingehuurd als boer bij de nabijgelegen boerderij. Hij was verantwoordelijk voor 60 koeien en voor het beheer van een stuk van de Regge (die onlangs weer in haar oorspronkelijke vorm was teruggebracht).

Hij hield van zijn koeien. Er waren veel kalfjes geboren en afgelopen zomer controleerde hij ze dagelijks 2x. Of er steentjes tussen de hoeven waren, of de kalveren genoeg dronken, of de weide niet te nat was. Hij had de voorgaande maanden 60 tot 80 uur per week met “zijn koeien” gewerkt. Er sprak liefde uit zijn woorden.

De stap naar het boerenprotest was gelegd.

En we waren het in minder dan geen tijd met elkaar eens:

  • Je moet altijd goed voor je beesten zorgen
  • Boeren moeten meer geld krijgen voor hun producten, want dat is onze eerste levensbehoefte… eten.
  • Boer zijn is het mooiste beroep van de wereld.
  • De natuur is een gave van god.

En we deelden onze verbazing over de keuzes die mensen maken. De goederen die ze aanschaffen: dure auto’s, vakanties, breedbeeldtelevisies, chips, snoep… Maar niet voor biologisch vlees, onbespoten groenten, eerlijke melk.

We waren lekker op dreef.

Hij vertelde dat in de herfst de koeien “op stal” gingen (dat klopt, ik had al dagen naar lege weilanden gekeken) en dat de stieren vervolgens “afgevoed” worden (of was het een ander woord;  ik zei het al, ik ben in Amsterdam geboren). En dan naar de slacht gebracht.

En verkocht aan Albert Heijn in het dorp verderop.

Ik vond het geweldig. Vlees van stieren die hun leven in onze achtertuin hebben doorgebracht. Grazend in de wei, goed verzorgd, lekker buiten… Lokaal verkocht. En deze boer kon er gewoon van leven.

En toch zijn er mensen die niet “dat dure vlees” kopen en liever voor de kiloknaller gaan.

Mijn jonge boer haalt zijn schouders op: “als consumenten geen eerlijke prijs willen betalen, gaat het nooit lukken”.

In gedachten loop ik verder.

Al vanaf mijn jeugd ben ik – opgegroeid in een bijstandsgezin waar nergens geld voor was – een bewuste consument. Ik heb een klein huis, een kleine auto, weinig spullen. Ik ben niet rigide, maar denk wel heel goed na over de keuzes die ik maak. Ik ben totaal ongevoelig voor aanbiedingen, reclameblaadjes en dingen kopen die je eigenlijk helemaal niet nodig hebt.

Ik kies bewust voor weinig vlees en altijd biologisch.

Maar ook heb ik altijd geïnvesteerd in mijn persoonlijke groei; ook toen ik nog studeerde en echt weinig geld had volgde ik yoga en meditatielessen. Kocht ik spirituele boeken en spaarde ik voor interessante workshops.

Goed om eens bij stil te staan.

Welke keuzes maak jij?

Over de schrijver
Reactie plaatsen

Wij gebruiken cookies