arrow_drop_up arrow_drop_down
15 november 2019 
in Blog

Sorry...

Is het je weleens opgevallen hoe vaak jij “sorry” zegt?

Ik zeg werkelijk de hele dag door “sorry”.

  • Sorry, dat ik het licht in de badkamer niet heb uitgedaan.”
    (Terwijl ik de rekening zelf betaal…)
  • Sorry, dat ik geen koekjes in huis heb.”
    (Ik heb een glutenallergie en eet ze zelf niet…)
  • Sorry, dat ik de honden nog niet heb uitgelaten.”
    (Ik laat ze nooit ’s avonds uit…)
  • Sorry, dat ik geen boodschappen heb gedaan.”
    (Terwijl mijn geliefde langs de Appie fietst op weg naar huis…)
  • Sorry, dat ik je appje niet heb gelezen.”
    (Uhm, ik heb natuurlijk geen zin om de hele tijd op mijn Iphone te kijken…)
  • Sorry, dat ik er even langs moet.”
    (Tja, dat is nou eenmaal de enige weg om naar buiten te komen…)
  • Sorry, dat ik mijn koffer uit het bagagerek haal.”
    (Daar zitten werkelijk al mijn kleren en andere zooi in en die heb ik toch echt nodig…)

Het kan nóg gekker. Als iemand anders namelijk tegen mij aanstoot, zeg IK sorry.

Het is haast alsof ik “sorry” zou moeten zeggen voor het feit dat ik besta.

Waarom doen vrouwen dat? 

Laatst was mijn hardloop leraar bijna een kwartier te laat voor ons groepje. Hij zette nog even rustig zijn fiets neer en zei: “Kom, we gaan!”. Vervolgens renden we allemaal achter hem aan. 

Geen “sorry”, niks… Ik vond dat wel wat hebben. 

Ik gaf ooit meditatielessen bij een ontwenningscentrum in Costa Rica en daar moest je voor iedere keer dat je “sorry” zei 20 dollar betalen. (Niemand betaalde overigens ooit iets hoor, maar het hielp je wel om je bewust te maken van hoe vaak je eigenlijk “sorry” zegt.)

Zullen we er gewoon mee ophouden?

Warme groet,

Inge

PS: “Sorry”, dat het zo’n lange blog is geworden.

Over de schrijver
Reactie plaatsen

Wij gebruiken cookies